من هى اين وبلاگ نويسى رو ول ميكنم ولى اون مثل اينكه دوست نداره ول كنه. هر موقع به بلاگ سر ميزنم ياد اين مى افتم كه نوشتن رو دوست دارم و اينكه يك جورايى به من كمك ميكنه كه خالى شم، پس از اين به بعد سعى خودم رو ميكنم كه به نوشتن ادامه بدم. بايد اعتراف كنم كه يكى از دلايلى كه باعث شد به نوشتن در اين بلاگ برگردم خريد آيفون جديد بود كه به من اين امكان رو داد كه هر جاى خيابونهاى لندن باشم بتونم بلاگمو بنويسم (شدم عاشق نوشتن حين گوش دادن به كلد
پلى). توى اين مدت اتفاقهاى زيادي دور و برم افتاد، مثلا رفتن من به ايران؛ قبول شدن در دانشگاه؛ مثائل مختلف سياسيى، چه اونهايى كه منو خوشحال كردند، چه اونهايى كه منو به خنده انداختند و چه اونهايى كه منو عصبانى كردند؛ و معتاد شدن به يك سريال غير از لاست: سوپرانوز. در مورد همه اينها به موقش مطالبى رو پست ميكنم، فعلا خدانگهدار.
